Na het lezen van ‘Stralingsgevaar’ denkt u stellig twee keer na vooraleer u weer naar uw mobieltje grijpt…
‘Stralingsgevaar- Vervuiling in een GSM-maatschappij’ is het verontrustende relaas van Patrick Vanden Berghe. Vanden Berghe, nu gepensioneerd, was federaal ambtenaar bij de Rijksdienst voor Jaarlijkse Vakantie (RJV), waar hij zich gaandeweg opwerkte tot op directieniveau. Maar…, hij werd ziek. Het begon met hevige hoofdpijn, maagkrampen en andere vage ziektebeelden en het werd steeds erger. Vandaag vertoont hij zelfs de eerste symptomen van Parkinson.
Uiteraard ging hij van begin af aan te rade bij artsen en specialisten, maar die vonden geen bevredigende antwoorden: stress? Oververmoeidheid? Psychologische problemen? Dat waren voor Vanden Berghe geen bevredigende antwoorden en dus ging hij zelf op onderzoek uit.
Zijn bevindingen zijn ronduit huiveringwekkend: hij bleek jarenlang te werken in een met radioactief gips en radioactieve rookmelders vervuild bureau. Op het dak van zijn appartementsgebouw stonden gsm-antennes die zijn woning in een krachtig stralingsveld hulden. Hij ondervond zelfs fysiek last wanneer zijn buurman het draadloos netwerk inschakelde…
Meer en meer daagde het wat er scheelde: Vanden Berghe bleek tot die 1 à 5% van de bevolking te behoren die overgevoelig zijn voor straling en voor chemische stoffen. Hij gaf zijn carrière vervroegd op en ging in een uithoek van Normandië wonen, waar het qua straling veel draaglijker is dan in ons door straling vergeven Vlaanderen.
Het zou wat te gemakkelijk zijn om het boek van Vanden Berghe zomaar als verzinsel of paranoia van de hand te doen. Hij is geen arts of wetenschapper, dat klopt, maar de feiten liegen er niet om. En er zijn ook meer patiënten bekend waarbij gsm-antennes of andere omgevingsinvloeden als boosdoeners worden aangewezen.
Ook vanuit wetenschappelijke hoek, bijvoorbeeld bij monde van de Leuvense professor Natuurkunde Victor Moshchalkov, weerklinken steeds meer waarschuwende signalen over de mogelijke gezondheidsimpact van achtergrondstraling in het leefmilieu. We kunnen er immers niet omheen dat we vandaag wel zeer lichtzinnig omspringen met straling: alles moet draadloos. Telefonie, internet, WiFi, DECT, ... noem maar op. Maar niemand ligt wakker van de mogelijke gevolgen. En dat terwijl de wetenschap rond straling eigenlijk nog in de kinderschoenen staat. Zo dreigen we dezelfde fout te maken als in de jaren ‘60 en ’70. Toen was het ook maar ‘normaal’ dat vervuiling in rivieren werd geloosd of via hoge schouwen de lucht in werd gejaagd, ondertussen weten we wel beter en betalen we al jarenlang zwaar het gelag. Of zoals de Engelsen het zeggen: "It's better to be safe, than to be sorry"....
Stralingsgevaar! zou dan ook verplichte lectuur moeten zijn voor beleidsmakers. Temeer omdat de voorstellen die Vanden Berghe doet echt wel steekhouden. Bijvoorbeeld pleit hij niet alleen voor strengere stralingsnormen, maar ook voor een volwaardige omgevingsgeneeskunde, waarbij niet alleen naar symptomen, maar ook naar oorzaken wordt gekeken. Dat zou wel eens een heel ander licht kunnen werpen op veel van onze moderne beschavingsziekten en op de manier waarop we die vandaag bestrijden, of juist niet bestrijden.
In elk geval, na het lezen van ‘Stralingsgevaar’ denkt u stellig twee keer na vooraleer u weer naar uw mobieltje grijpt… En zo hoort het ook.
ARGUS informeert en inspireert voor een duurzame, milieuvriendelijke samenleving.
De nieuwssite www.argusactueel.be brengt nieuws en actualiteit over milieu, natuur en duurzame ontwikkeling.
Maak kennis met alle andere projecten van ARGUS op www.argusmilieu.be.
