Bioloog Menno Schilthuizen duikt op een meeslepende wijze in de wereld van complexe ecosystemen.
Vertellen over het functioneren van de natuur, dat is wat de auteur doet in het boek. En de auteur vertelt, boeiend, onderhoudend, beeldend, inspirerend, larderend, tot intrigerend. Kortom, op een manier dat enkel een schitterend verteller dat kan. Inhoudelijk is het glasheldere non-fictie, vormelijk is het zalige fictie. Je zou als lezer even kunnen twijfelen omdat het werk werd vertaald (Bart Voorzanger; oorspronkelijke titel The Loom of Life , Unravelling Ecosystems) maar de beelden in het verhaal laten geen twijfel toe. Lezen dat boek, en je laten meeslepen in de verhalen, nu en dan wegdromen, en intussen informatie opnemen. Een voorbeeld: hij eindigt zijn beschrijving van roofwantsen die mieren eten met “rovers in een sushi-bar”.
In het voorwoord geeft de auteur onmiddellijk zijn naamkaartje af. Hij beschrijft zijn tuin, en vertelt intussen over bomen, spinnen, slangen, bacteriën, en wipt over het muurtje naar zijn buurvrouw, herhaalt schijnbaar het verhaal, en merkt niet enkele gelijkenissen maar ook de verschillen. En, hij legt uit waarom die ontstonden, waarom ze zijn, en hoe ze eventueel kunnen ontwikkelen.
Een mogelijk andere titel voor het boek zou kunnen geweest zijn: een beschrijving van het ecologische onderzoek in de twintigste eeuw. Dat is het onderwerp. Hier voegt hij vanalles aan toe: hij legt inhoudelijke (logische) verbanden tussen onderzoeken, situeert onderzoeken én onderzoekers in een concrete situatie, hij bouwt een verhaal op (en wijkt dus af van een strakke tijdslijn), voegt er pittige details aan toe, vertelt de theorie aan de hand van concrete situaties, en, voor de liefhebbers, nu en dan pakt hij uit met wiskundige uitweidingen, vooral tijdens zijn gefaseerd betoog over de eilandtheorie.
Het is een droge pocket-uitgave met echt kleine lettertjes, en kleine tekeningen. Foto’s ontbreken, behalve op de cover. Maar, een goed verteller prikkelt de fantasie, en Menno Schilthuizen is daar een getalenteerd meester in. Hij verhaalt over onderzoekers die in het bladerdek klauteren (arbonauten), voegt sporadisch een uitweiding over kunst toe, en beschrijft gedetailleerd hoe wetenschappers er uit zien en zijn (zo schrijft hij bv. over Lindeman, de grondlegger van de voedselketenecologie “ … een jonge man met een onmogelijk kapsel, onvolwassen jukbeenderen en een broze bril …), vertelt over weefgetouwen, tandwielen en booggewelven als hij de complexiteit van ecosystemen bespreekt, vertelt over wetenschappers die met kettingzagen eilanden te lijf gaan, en daarna het volledige eiland van alle levende wezens ontdoen met methylbromide, over wetenschappers die 130.000 vierkante meter zee afvissen met netten om toeval bij kolonisatie van eilanden aan te tonen …
Een zeldzame parel.
ARGUS informeert en inspireert voor een duurzame, milieuvriendelijke samenleving.
De nieuwssite www.argusactueel.be brengt nieuws en actualiteit over milieu, natuur en duurzame ontwikkeling.
Maak kennis met alle andere projecten van ARGUS op www.argusmilieu.be.
