7 Mei 2012 - Brian Fagan sluit een geslaagde editie van Het Groene Boek af

Brian Fagan is een schrijver, een echte schrijver, iemand die gedachten ordent en vertelt. Hij is een meeslepend verteller die zijn publiek bespeelt en uitdaagt. Belangrijk voordeel is dat hij zijn boodschap schraagt op ervaring, in combinatie met geleidelijk opgebouwde kennis. En die kennis draagt hij graag uit, als professor, en als (co)auteur van 46 (!) boeken. Kennis in beweging.

Als antropoloog-archeoloog was Brian Fagan erg geïnteresseerd in de levenswijze van andere volkeren. Die levenservaring draagt zijn verhaal. Hij wil mensen vooral bewust maken dat de continue beschikbaarheid van water, onbegrensd in hoeveelheid en van optimale kwaliteit, niet vanzelfsprekend is. En de toekomst is niet echt rooskleurig. Inderdaad, een gekende boodschap, maar, hij brengt ze met verhalen over hongersnood in Zambia door het uitblijven van de regen, de kanalenaanleg in Marakwet (Kenia), de irrigatie van de rijstvelden in de buurt van de Pura Ulun tempel in Bali, irrigatie in de Tigris- en Eufraatregio, qanats (ondergronds aquaduct), aquaducten en baden bij de Romeinen, … Pompen zorgden later voor de beschikbaarheid van diepere waterlagen en verstoorden zorgvuldig opgebouwde sociale besluitvorming.

Als écht verteller neemt hij je niet enkel op sleeptouw tijdens zijn (onbewuste!) wandeling doorheen een kudde olifanten. Hij aarzelt ook niet om ze te imiteren. Het samengebrachte cijfermateriaal liegt er niet om en maakt duidelijk dat juist die vanzelfsprekendheid gevaarlijk is. Enkel bewustwording en zelf handelen kan soelaas brengen. Begin bij jezelf, draai bijvoorbeeld de kraan dicht als je je tanden poetst. Ook je (verre) buur verdient zuiver water.