ARGUS informeert en inspireert voor een duurzame, milieuvriendelijke samenleving.
De nieuwssite www.argusactueel.be brengt nieuws en actualiteit over milieu, natuur en duurzame ontwikkeling.
Maak kennis met alle andere projecten van ARGUS op www.argusmilieu.be.
7 Maart 2011 - De groene auto rijdt op emoties

GENT - Met fiscale kortingen tracht de overheid de consument over de brug te halen om een groene wagen in huis te halen. Met succes, want onder de 547.347 nieuw verkochte auto’s in 2010 heeft meer dan 30% een lagere CO2-uitstoot dan 115g/km.
Maar besteedt de overheid op deze manier wel efficiënt haar beperkte middelen om haar milieudoelstellingen te realiseren? Professor Johan Albrecht van de onafhankelijke denktank het Itinera Institute vzw maakt de rekening…
Groene auto’s zijn duurder in aanschaf maar hebben een lagere verbruikskost. De rationele consument gaat dan na over hoeveel jaar hij die hogere aankoopprijs terugverdient met de uitgespaarde kost voor brandstof. Een eerste wrange conclusie is dat hoe meer kilometers hij rijdt, hoe sneller de geïnvesteerde centen terugverdiend zijn. Maar als hij verder rekent – en de fiscale korting even achterwege laat - komt hij tot de onthutsende vaststelling dat hij acht jaar lang 35.000 km moet rondhotsen om de meerprijs van 1.800 euro van zijn ultrazuinige auto (verbruik: 3,8 l/100 km; verbruikskost: 4,18 €/100 km) t.o.v. een minder groene - maar niettemin nog zuinige - auto (verbruik: 4,5 l/100 km; verbruikskost: 4,95 €/100 km) te compenseren. En dit terwijl de cijfers van de FOD Economie leren dat een ingeschreven wagen in België jaarlijks gemiddeld 15.000 km aflegt…
Als een deux ex-machina springt de overheid de onthutste consument bij met een fiscale korting van 3% (bij CO2-uitstoot tussen de 105 en 115 g/km) tot 15% (bij CO2-uitstoot lager dan 105g/km) van de aankoopprijs. Bij een hypothetische korting van 1.300 euro voor de ultrazuinige auto is de meerkost in aanschaf over acht jaar, met jaarlijks 10.000 km op de teller, terugverdiend. De consument glimt tevreden en looft de overheid…
Hier komt professor Johan Albrecht nu met een kritische analyse uit de hoek: "Uiteraard is die consument tevreden, want de overheid subsidieert hem à rato van 2,74 euro per uitgespaarde liter diesel. Deze subsidiekost ligt 150% hoger dan de werkelijke kostprijs. Maar als het jaarlijks aantal kilometers slechts 5.000 km bedraagt, dan bedraagt deze subsidiekost 8 euro per vermeden liter diesel. Dit toont alvast aan dat het niet verstandig is om mensen met weinig kilometers op de teller te verleiden tot ultrazuinige auto’s. Bij elektrische auto’s - die sowieso minder kilometers kunnen afleggen – kan deze subsidiekost zelfs tot 40 euro oplopen. Die fiscale korting is een goed bedoeld signaal van de overheid, maar weinig efficiënt om met de beperkte middelen de milieudoelstellingen te realiseren. Vraag is of je die 1.300 euro niet beter investeert in subsidies voor dakisolatie voor privéwoningen of sociale woningen. Hiermee realiseer je over acht jaar een veel grotere besparing aan brandstof en CO2."
"De huidige groene auto maakt gebruik van lichtere materialen, recupereert remenergie en optimaliseert het start-stop-systeem. Dit zijn bijkomende en relatief dure technologieën die in het basisdesign geïntegreerd worden," zo vervolgt professor Johan Albrecht. "Maar er is geen enkele natuurwet die voorschrijft dat innovaties om het verbruik te beperken per definitie tot een meerkost moeten leiden. Een veelbelovende ontwikkeling zijn innovatieve katalytische processen die leiden tot een efficiënter verbrandingsproces van fossiele brandstoffen. Prognoses voorspellen een rendementsverbetering tot 30% zonder een significante meerkost. De toekomst zal uitwijzen of dit innovatietraject al dan niet een nieuwe toekomst voor de groene auto op grote schaal inluidt. Dan kan ook wie weinig kilometers aflegt op een economisch verantwoorde manier een groene wagen aanschaffen. En dan hoeft de overheid zich ook niet langer blauw te betalen aan die dure subsidies, die nu vooral het privé-belang plezieren maar nauwelijks het milieu noch het maatschappelijke nut dienen."
"En als de overheid de consument tot een groen aankoop- en rijgedrag wil aansporen,’ zo besluit professor Albrecht, dan zijn ingrepen als hogere accijnzen op brandstoffen of een CO2-heffing allesbehalve populair maar wel stukken efficiënter dan de huidige fiscale korting."








