1 April 2010 - L’Oréal CO2-neutraal in de Ardennen

De productiesite van L’Oréal in het Waalse Libramont is sinds einde 2009 CO₂-neutraal. Daarvoor zorgt een warmtekrachtkoppelingcentrale met een vermogen van 3,2 MW. Ze verwerkt op jaarbasis ongeveer 54.000 ton biomassa en produceert daarmee biogas. Dit gas levert zowel elektriciteit als warmte. De fabriek verbruikt minder dan de helft van de elektriciteit, de rest wordt in het distributienet geïnjecteerd. L’Oréal verbruikt wel zelf de hele warmte-opbrengst.

Het gas wordt geproduceerd in tanks met een diameter van 23 m en een hoogte van 9 m. Via een ondergrondse leiding komt het in de WKK-motoren bij de fabriek zelf terecht. L’Oréal fabriceert in Libramont haarverzorgings- en kleurproducten. Het WKK-project kadert in het streven van de grootste cosmeticagroep ter wereld om tegen 2015 zijn CO₂-uitstoot te halveren. L’Oréal wil eveneens het watergebruik en de afvalproductie per productie-eenheid halveren, steeds met als basis de cijfers van 2005. Einde 2008 stond de score al op respectievelijk -11,5, -13 en -10,1%.

In de centrale is 11 miljoen euro geïnvesteerd. Ze is geen eigendom van L’Oréal, maar van de energiebedrijven Eneco (25%) en Bio Energie Europa (75%). Op termijn keert die verhouding om. L’Oréal heeft beide energiebedrijven het terrein van 2,2 hectare verkocht. “De nodige grondstoffen kopen we regionaal aan bij agrarische en landelijk bij industriële bedrijven,” legt Jacco van de Velde (Bio Energie Europa) uit. Bio Energie laat de maïs, die als vergistingsmateriaal dient, speciaal voor eigen gebruik telen, met zelfgekozen zaadselecties. Behalve deze maïs koopt Bio Energie Europa ook restproducten van industriële voedingsbedrijven aan.

“Onze behoefte omvat de oogst van circa 250 hectare maïs. We laten die telen in een straal van 50 km, want het transport weegt mee in de berekening van onze ecologische voetafdruk. We gebruiken de hele plant. De keuze van de locatie is mee gebaseerd op de nabijheid van grondstoffen. In tegenstelling tot Vlaanderen telt Wallonië minder intensieve veeteelt, maar wel veel extensieve akkerbouw. De mestproductie wordt hier door de landbouwsector zelf verwerkt. Door de juiste combinatie van agrarische en industriële biomassa en door nauwgezet onderhoud kunnen we operationele beschikbaarheid van de installatie optimaliseren, tot 8.000 uur per jaar.”