MEISE - Eén van de twee reuzenaronskelken in de Plantentuin van Meise heeft de voorbije weken opnieuw gebloeid.
Deze plant – de wetenschappelijke naam is Amorphophallus titanum oftewel misvormde reuzenpenis - bloeide in de zomer van 2008 al eens in de Plantentuin en was deze keer met een hoogte van 235 cm aanzienlijk groter dan de vorige keer (156 cm). De plant was ook aanzienlijk aangedikt. Met 47,5 kilo was ze bijna 5 keer zo zwaar als bij de vorige bloei.
Tijdens de 72 uur durende bloei was de Plantentuin uitzonderlijk later open en was de plant ook te bekijken via facebook en op de website www.plantentuinmeise.be. Daar is gretig op ingegaan. Meer dan 8000 mensen zijn in de Plantentuin (letterlijk) de sfeer komen opsnuiven en de facebookpagina van de Plantentuin telde maar liefst 491554 hits!
Nu de reuzenaronskelk helemaal verwelkt is, is het wellicht jaren wachten op een nieuwe bloem. Wat maakt deze plant zo bijzonder?
De reuzenaronskelk werd in 1878 in de regenwouden van Sumatra ontdekt door de Italiaanse plantkundige Odoardo Beccari en heeft een hoge luchtvochtigheid en constante warmte van 24°C nodig. Van alle bekende planten heeft ze de grootste onvertakte bloeiwijze. In één groeiseizoen produceert de knol die tot 75 kilo zwaar kan worden ofwel een enorm blad van 2 tot 6 meter hoog ofwel een reusachtige bloem van 1,5 tot 3 meter hoog. De twee exemplaren in de Plantentuin van Meise zijn de enige twee in ons land. Meise kreeg ze van de Botanische Gärten Bonn. Beide exemplaren kwamen voor het eerst tot bloei op 5 en 26 augustus 2008. Een van beiden heeft dat kunststukje nu verrassend snel over gedaan. De plant bloeit weliswaar gemiddeld om de drie jaar in het wild, maar in cultuur gebeurt dat minder vaak.
Omwille van de wansmakelijke geur - die het midden houdt tussen deze van een kadaver, ranzige kaas en rotte vis - die de plant verspreidt noemen de Indonesiërs deze de “lijkenplant”. De geur van de plan trekt bestuivers aan zoals aaskevers en vleesvliegen. Aan de voet van de bloeikolf bevindt zich een band van kleine rozige vrouwelijke bloemen en daarboven een strook lichtgele mannelijke bloempjes.
Zodra de vrouwelijke bloempjes rijp zijn voor bestuiving zal de bloeikolf opwarmen en wordt de wansmakelijke geur verspreid. De bevruchte vrouwelijke bloempjes groeien uit tot rode bessen die door vogels worden gegeten en zo de zaden verspreiden. De reuzenaronskelk heeft overigens nog een neefje dat wel in ons land in het wild groeit. Het gaat om de gevlekte aronskelk (Arum maculatum) die elke lente bloeit in oude bossen en natuurlijk ook in de Plantentuin.
ARGUS informeert en inspireert voor een duurzame, milieuvriendelijke samenleving.
De nieuwssite www.argusactueel.be brengt nieuws en actualiteit over milieu, natuur en duurzame ontwikkeling.
Maak kennis met alle andere projecten van ARGUS op www.argusmilieu.be.
