30 Juni 2010 - Het lange wachten

Nochtans zijn elektrisch aangedreven voertuigen net zo oud als de auto zelf. Toen ’s werelds eerste autorally 114 jaar geleden van Londen naar Brighton kachelde, liep het halve deelnemersveld namelijk op elektriciteit. Net zoals de Jamais Contente trouwens, waarmee Camille Jenatzy in 1899 voor het eerst 100 km/u haalde.

Een doorbraak kwam er echter nooit. Zelfs in deze tijden van opwarming van de aarde, smogalarm en massale olievergiftiging in Mexico, blijft de oerklassieke verbrandingsmotor koning op onze wegen. Terwijl men tegen sneltempo laadpalen installeert waar je zelfs gratis elektriciteit kan tanken en de politiek hardop droomt dat Vlaanderen uitgroeit tot een referentie voor elektrische mobiliteit, werden in België in de eerste helft van dit jaar amper 15 elektrische auto’s ingeschreven. Aanzienlijk minder dus dan luxemerken zoals Ferrari, Bentley of Aston Martin tijdens die periode verpatsten. Toch is dat niet verwonderlijk volgens Joost Kaesemans, woordvoerder van autoimporteursvereniging Febiac: “Want er zijn nauwelijks elektrische modellen op de markt.”

Dat verklaart meteen waarom de grote meerderheid van die 15 stuks Tesla Roadsters zijn. Veel meer is er immers niet. Die razendsnelle sportwagentjes met een groen randje zijn ideaal voor de moderne levensgenieter die graag zijn folietjes verantwoordt, maar met een prijs die flirt met 100.000 euro is het allerminst een realistisch alternatief dat het aanzien op onze wegen massaal gaat veranderen. Het is overigens geen toeval dat Audi en Mercedes recent allebei elektrische varianten aankondigden van hun uiterst exclusieve en peperdure supersportwagens: “Topmerken zoeken dringend alternatieven om aan de steeds strengere CO₂-eisen te voldoen. Bovendien is het veel makkelijker om dure batterijen te integreren in een auto van 200.000 euro dan in een budgetautootje. Volgens auto-onderdelenfabrikant Valeo kost een degelijk batterijpakket minimaal 17.000 euro. Dat is veel, hé”, snijdt Kaesemans een eerste pijnpunt aan.

Weet je meteen waarom het bij de kleintjes ondertussen oorverdovend stil blijft. Smart neemt iedere gelegenheid te baat om te benadrukken dat kleine dieseltjes veel efficiënter zijn. VW sleutelt weliswaar aan een elektrische Up - een piepklein stadswagentje dat nog het meest doet denken aan een volwassen Smart Fortwo - maar denkt niet dat elektrisch aangedreven voertuigen in 2020 meer dan 2% marktaandeel halen. Fiat zeilt als kampioen van compact, ecologisch en zuinig handig om het elektrische onderwerp heen door vol in te zetten op diesel en aardgas. Het volledig elektrisch aangedreven stadswagentje BZero van het Italiaanse Pininfarina laat langer op zich wachten dan voorzien.

Renault is de meest actieve volumeconstructeur op het elektrische terrein, maar ook daar worden voortdurend deadlines verschoven. Eerst wilde men in 2010 enkele fluisterstille modellen in de showroom, nu moeten we geduld hebben tot 2012 vooraleer we de Kangoo Z.E of Fluence Z.E. kunnen kopen. Bij halfbroer Nissan staat de Leaf in de steigers, maar ook daar blijft concrete info over prijzen, actieradius en wat meer voorlopig uit.
Hoewel het concept van de elektrische auto perfect binnen het imago van Saab past, gelooft kersvers eigenaar Victor Muller evenmin in een doorbraak op grote schaal en korte termijn: “Dat komt pas goed als je een aanvaardbare actieradius combineert met maximaal 15 minuten tanktijd. Schijnbaar komt het, maar ik heb het nog niet gezien.” Hij gaat er evenmin mee slapen dat elektrische auto’s geen uitstoot veroorzaken: “Toch niet als je de elektriciteit opwekt met stokoude bruinkoolcentrales.” Ondanks alle goedbedoelde initiatieven zal het dus nog wel even duren vooraleer automobilisten massaal aan het stopcontact hangen. “We mogen er inderdaad niet van uitgaan dat we binnen 20 jaar allemaal elektrisch rijden”, aldus Kaesemans die graag toegeeft dat er de laatste tijd te veel een hoera-sfeertje heerste rond elektrische auto’s.