ARGUS informeert en inspireert voor een duurzame, milieuvriendelijke samenleving.
De nieuwssite www.argusactueel.be brengt nieuws en actualiteit over milieu, natuur en duurzame ontwikkeling.
Maak kennis met alle andere projecten van ARGUS op www.argusmilieu.be.
13 Januari 2010 - Mini E: de elektrische hype voorbij
Sinds kort is er één elektrisch aangedreven Mini in het land. Succes verzekerd, nu Vlaanderen zich op dat terrein wil profileren? Of liggen de kaarten toch iets complexer?
Een Mini met elektrische aandrijving? Dat lijkt een match made in heaven. Want groene technologie in een hippe jas: daar lust de moderne, weldenkende Belg wel pap van. Bovendien rijdt zo’n rookvrije Mini zo mogelijk nog prettiger dan eentje waarbij wel vieze geurtjes uit de uitlaat kringelen. Met 204 pk onder de kap trekt hij als een tierelier, maar hij is stiller dan een vis en laat zich doodsimpel rijden. Geen gesukkel met schakelpook of koppelingspedaal: gewoon gas geven en gáán. Een kniesoor die er zich aan stoort dat hij is begrensd op 150 km/u – daarboven lopen de batterijen razendsnel leeg – of dat de achterbank plaats moest ruimen voor de loodzware lithium-ion batterijen.
Helaas is moederhuis BMW niet van plan om deze olijke zoemtol ooit te produceren. ‘Omdat de Mini nooit is geconcipieerd als elektrische auto. We hebben slechts 500 prototypes gebouwd om praktijkervaring op te doen in New York, Californië en Berlijn’, haalt BMW-Belgium woordvoerder Christophe Weerts de droom onderuit. ‘BMW werkt echter hard aan baanbrekende, elektrisch aangedreven concepten voor gebruik in megasteden met zowat 10 miljoen inwoners. Dat kan echter even goed iets zijn met drie of twee wielen dat specifiek werd ontwikkeld voor deze of gene stad, want Sjanghai is anders dan Parijs. Geen Mini, neen. Wellicht zal het een submerk van BMW worden. Maar voor 2015 moet je niet veel verwachten.’
Nu er één Mini E in ons land rijdt, kan Weerts aan den lijve ervaren dat de elektrische auto uitgroeide tot een ware hype: ‘Ik word voortdurend aangesproken door mensen die hem absoluut willen. Geld is daarbij geen probleem.’ Toch is hij daar niet zo blij mee. Want een hype is a priori van korte duur, terwijl langetermijndenken cruciaal is. Weerts is bovendien de eerste om toe te geven dat er nogal wat haken en ogen aan het elektrische verhaal zitten. 250 kilometer autonomie met volle batterijen klinkt veelbelovend, maar als de winterkou aan de tenen kriebelt, moet de Mini E-rijder meteen een flinke slok inleveren. Een scheutje bijtanken? Nu ergeren mensen zich reeds kapot als ze moeten aanschuiven aan een benzinepomp. Hoe moet dat als de ‘tanktijd’ drie uur bedraagt, als je tenminste 51 ampère of een specifiek laadblok in huis hebt. Via een ordinair stopcontact sla je zelfs een uur of negen stuk. ‘Bovendien blijkt uit onze testen dat mensen hun elektrische Mini bijna altijd ’s nachts opladen. Op grote schaal komt het elektriciteitsnetwerk dan wel heel zwaar onder druk’, aldus Weerts.
Hij durft ook vraagtekens zetten bij het groene imago: ‘Dat hangt er maar vanaf hoe de elektriciteit werd opgewekt.’ En dan is er nog de kostprijs: ‘De batterijen zijn vreselijk duur. En niemand weet echt hoe lang ze zullen meegaan. Daarom is het enkel mogelijk om ze aan te bieden met een leasecontract.’
Voor stadsmensen – toch de doelgroep van elektrische auto’s – liggen de kaarten pas echt lastig. Want hoe vaak kan je eigenlijk voor je eigen deur parkeren? En wat als je op het 21ste woont? Dat McDonalds nu publieke laadpalen installeert vindt Weerts tof, maar toch vooral symbolisch: ‘Er rijden in ons land weinig of geen elektrische voertuigen rond en dat zal nog wel eventjes zo blijven ook. BMW gelooft niettemin in de elektrische auto. Tenminste voor gigantische stedelijke gebieden. Daarom haalt hij op termijn een marktaandeel van 2 tot 15%. Maar voor de rest zullen we toch echt op andere aandrijvingsmethodes moeten steunen.’









