4 Mei 2010 - Op naar duurzame visvangst?
Als we willen dat onze kinderen en kleinkinderen ook nog vis eten uit de Europese wateren, moet er een halt worden toegeroepen aan de overbevissing. WWF ging daarvoor in zee met enerzijds AIPCE-CEP, de organisatie van Europese visverwerkers en -verkopers en anderzijds EuroCommerce, de Europese organisatie van retail- en groothandelszaken. Deze organisaties roepen de EU op om werk te maken van het management van visgronden op wetenschappelijke basis en niet langer op basis van politiek geïnspireerde quota. In de loop van 2010-2012 wordt het gemeenschappelijk visserijbeleid van de EU hervormd, wat een unieke kans biedt om de nieuwe aanpak wettelijk vast te leggen.
De voorgestelde hervormingen van het Visserijbeleid
Het uitgangspunt moet zijn dat er nooit meer gevangen mag worden dan de maximaal duurzame opbrengst (Maximum Sustainable Yield of MSY), stellen de organisaties in een gemeenschappelijke mededeling. Tegen 2015 moet de milieu-impact van de visserij in kaart gebracht zijn zodat langetermijnmanagement van visquota mogelijk wordt, met de nadruk op stabiliteit, herstel van de populatie en een overvloed aan vis.
Deelstaten en alle betrokken stakeholders, waaronder de vissers zelf, moeten betrokken worden bij dit langetermijnmanagement. Het beleid moet bovendien terdege rekening houden met wat de consument wil en voor welke prijs (vis vangen waarvoor geen markt bestaat, is immers de ergste vorm van verspilling, zo wordt gezegd). Deze aanpak moet in alle Europese wateren de norm worden, met inbegrip van de Middellandse zee, en moet eveneens van kracht zijn wanneer Europese vissers elders vissen.
Na het falen van het Gemeenschappelijk Visserijbeleid van de EU is het een opsteker dat natuurbeschermers en de visindustrie beseffen dat ze gemeenschappelijke belangen hebben. 'Ooit waren we tegenstanders,' zegt WWF-directeur Europees Beleid Tony Long. 'Vandaag zijn we bondgenoten en zijn we het erover eens dat we zonder deze belangrijke hervormingen niet in staat zullen zijn om de Europese visserij terug groot en welvarend te maken. Duurzaamheid is vandaag een kwestie van natuurbeheer én een economische noodzaak.' Guus Pastoor en Xavier Durieu, de bonzen van respectievelijk AIPCE en EuroCommerce spraken hun engagement uit om samen te werken aan meer duurzame en milieuvriendelijke visvangst en dito viskwekerijen.
In de loop van de komende maanden wil WWF nog meer bedrijven en organisaties aanzetten om de stap te zetten naar duurzame en goed beheerde visserij in Europa en daarbuiten.