In de zuidelijke tip van Zuid-Amerika, in de Zuid-Atlantische Oceaan, zijn de omstandigheden perfect voor microscopisch oceaanleven. Dat levert, vanuit de ruimte bekeken, vaak prachtige beelden op.
In de zuidelijke tip van Zuid-Amerika, in de Zuid-Atlantische Oceaan, zijn de omstandigheden perfect voor microscopisch oceaanleven. In de hele zuidelijke hemisfeer profiteert fytoplankton, de verzamelnaam voor de minuscule, vaak ééncellige, plantjes die in het water zweven, gedurende het voorjaar en de zomer van een overvloed van nutriënten en lange uren zonlicht. Vanuit de ruimte bekeken levert dat vaak spectaculaire beelden op, zoals deze genomen door de Moderate Resolution Imaging Spectroradiometer (MODIS) op de Aqua satelliet van de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA.
Verschillende types fytoplankton en ander materiaal in het water absorberen en reflecteren het licht anders. Coccolithoforen, die in de Zuid-Atlantische Oceaan zeer algemeen voorkomen, zijn micro-organismen met een schelpachtig omhulsel. Deze kalkhoudende schelpen reflecteren het licht, wat de oceaan een melkachtig turquoise schijn geeft.
Daarnaast bevat fytoplankton bladgroen (chlorofyl), nodig voor fotosynthese. Dat zorgt voor een groene kleur. Duidelijk zicht baar zijn ook het stof, sediment en ander materiaal, aangevoerd door de Zuid-Amerikaanse rivieren of naar de oppervlakte gestuwd door botsende zeestromingen aan de rand van het continentaal plat.
Hoewel dit beeld honderden kilometers beslaat, geeft het slechts een gedeelte van de volledige bloei weer. Die spant zich in de Zuid-Atlantische Oceaan vaak uit over meer dan 1.000 kilometer. Aangezien plankton de basis vormt van de mariene voedselketen, ondersteunt de Zuid-Atlantische Oceaan een rijk zee-ecosysteem.
Veel ecologische factoren samen zorgen ervoor dat de Zuid-Atlantische Oceaan ideaal is voor deze gigantische jaarlijkse bloei van micro-organismen. In de eerste plaats is er de kille Malvinas Stroming, een langs de rand van het Zuid-Amerikaanse continentale plat naar het noorden stromende tak van de Antarctische Circumpolaire Stroming. Deze stroming voert koud water, rijk aan nutriënten noordwaarts. Langs de rand van het continentaal plat wordt ijzerhoudend water uit de diepte naar de oppervlakte gestuwd. Van dat extra ijzer maakt het fytplankton gretig gebruik om o.m. bladgroen aan te maken. Maar ook storten rivieren (zoals de Rio de la Plata, bovenaan op de foto) voortdurend sedimenten, beladen met stikstof en ijzer in de oceaan.
Dit alles zorgt voor een voedselrijk milieu, essentieel voor een dergelijke grote fytoplanktonbloei in de lente en zomer in deze wateren.
ARGUS informeert en inspireert voor een duurzame, milieuvriendelijke samenleving. Dit gebeurt door sensibiliserende projecten op te zetten en door het verspreiden van informatie. Daarnaast wil ARGUS een ontmoetingsplaats zijn waar visies over de milieuproblemen en hun oplossingen kunnen worden uitgewisseld.
Verstuur naar een vriend
