Als de permafrost in het poolgebied ontdooit, zal methaan, een nog veel krachtiger broeikasgas dan CO2 vrijkomen. Nieuw onderzoek wijst uit dat het tempo waarmee dit gebeurt wel eens veel hoger zou kunnen liggen dan voorheen gedacht.
Uit de bodem van de Noordelijke IJszee ontsnapt het broeikasgas methaan aan een veel groter ritme dan deskundigen hadden gedacht. Terwijl wetenschappers lang gedacht hadden dat de permafrost onder de Noordelijke IJszee een overschrijdbare barrière vormde voor methaan moet deze mening nu bijgesteld worden. De vaststelling kan de klimaatverandering nog erger maken dan gedacht. Dat blijkt uit een studie van Natalia Tsjakhova en Igor Semiletov, twee onderzoekers van de Universiteit van Fairbanks in Alaska. Zij onderzochten de wateren van het arctisch plat van Oost-Siberië, goed voor meer dan 2 miljoen km2 in de Noordelijke IJszee.
Vroegere studies in Siberië hadden zich meer geconcentreerd op het methaan dat ontsnapt als gevolg van het afsmelten van de permafrost op het continent. Permafrost is grond die minstens twee jaar achter elkaar bevroren blijft. In sommige plaatsen zoals in dit Oost-Siberië is de permafrost zo’n 1,5 km dik. Uit onderzoek aan de universiteit van Fairbanks bleek eerder dat in de meeste delen van Alaska de permafrost drie graden warmer geworden is sinds het begin van de jaren ’80. Onderzoek heeft bovendien uitgewezen dat hoe warmer de permafrost wordt hoe meer van het methaangas dat er in opgeslagen is vrijkomt. Niemand weer precies hoeveel er wereldwijd opgeslagen is maar Elizabeth Kolbert maakt in haar boek “Dreigend klimaat” gewag van een equivalent van 450 miljard ton koolstof.
ARGUS informeert en inspireert voor een duurzame, milieuvriendelijke samenleving.
De nieuwssite www.argusactueel.be brengt nieuws en actualiteit over milieu, natuur en duurzame ontwikkeling.
Maak kennis met alle andere projecten van ARGUS op www.argusmilieu.be.
