30 Juni 2010 - BP probeert het in Alaska

Dat BP überhaupt kan doorgaan met een project in de Beaufortzee, op bijna 5 km voor de kust van Alaska, zorgt voor wenkbrauwengefrons. Alle andere projecten in het Noordpoolgebied zijn stopgezet vanwege het moratorium op offshore-olieprojecten dat de regering Obama na de olieramp in de golf van Mexico afkondigde. In theorie is er niets verkeerds aan de hand omdat het zogenaamde Liberty-project is gecatalogiseerd als een onshore-projectt. Er wordt immers geboord vanaf een (door BP aangelegd) kunstmatig eiland voor de kust, een eiland van 12,5 ha op een plek waar de zee normaal 7 m diep is. BP aast er op een oliegebied dat op 100 miljoen vaten wordt geschat. Ernaar boren is geen sinecure. De boorkoppen zullen tot 3 km diep onder de zeebodem graven en vervolgens meer dan 12 km horizontaal. Het zal daarmee de langste oliebron in de wereld zijn, en er wordt speciaal materiaal ontwikkeld om dat mogelijk te maken.

Een aantal wetenschappers maakt zich zorgen over het project en over de manier waarop BP erin slaagde om de aanvraag in te dienen. Zo schreef BP zelf (en niet de overheid) het milieurapport. De wetenschappers maken zich zorgen dat BP gebruik wil maken van een nieuwe, risicovolle technologie. Het artificiële eiland zou ook niet groot genoeg zijn om eventuele olielekken afdoende op te vangen. BP verdedigt zich door te stellen dat de milieu-impact van het project zo klein mogelijk is en dat het werk geeft aan vierhonderd werknemers in een gebied waar jobs zeldzaam zijn. Als alles volgens plan verloopt, begint BP deze herfst te boren. De olieproductie moet in de loop van 2011 op gang komen en tegen 2013 40.000 vaten ruwe olie per dag bedragen.