Het Duitse energieconcern RWE, de grootste stroomproducent van Duitsland én de moederfirma van het Nederlandse Essent, wil haar CO2 drukken door het gas te gaan recycleren en vervolgens te gebruiken in een eigen frisdrank.
Wat lijkt op niet meer dan een slim bedachte promotiestunt van de Duitse stroomproducent, kan ook worden gezien als een pragmatische oplossing. RWE heeft jarenlang fors geïnvesteerd in een toepasbare technologie voor CO2-afvang- en opslag – in het jargon: carbon capture and storage, of CCS – maar door publieke en politieke onwil voor opslag in de Duitse ondergrond, werd het bedrijf genoodzaakt een andere ‘afzetmarkt’ voor het afgevangen CO2 in haar gas en -kolencentrales te zoeken.
Grote industrieën tonen al vanaf het prille begin van de technologie ruime interesse voor CCS. Als ze helemaal op punt staat, geeft het hen immers de mogelijkheid om hun CO2-emissie gevoelig naar beneden te halen, zonder dat ze daarvoor helemaal moeten overschakelen op hernieuwbare energiebronnen of hun productieproces ingrijpend moeten aanpassen. Maar dat kan natuurlijk alleen als het afgevangen CO2 ook daadwerkelijk in een permanent ondergronds bassin kan worden opgeslagen, waar het voor duizenden jaren veilig blijft zitten zonder het minste risico dat het gaat lekken. Van zoutgesteentes, over ondergrondse waterbekkens naar verlaten mijngangen en opgebruikte olie- en gasvelden, verschillende opties werden de laatste jaren bestudeerd op hun voor- en nadelen voor de opslag van CO2.
Zo ook in de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein, waar twee pilootprojecten op stapel stonden om CO2 in uitgeputte gasvelden te injecteren (waarna er trouwens ook weer goedkoper gas zou kunnen gewonnen). Er rees echter protest onder de lokale bevolking, dat vervolgens werd aangewakkerd door verhalen in de Duitse pers dat er met de ondergrondse opslag van CO2 ernstige risico’s voor de volksgezondheid zijn verbonden. In het geval van een lek zou het gas naar de oppervlakte kunnen stijgen en bij grote concentraties kan dat zelfs dodelijk zijn voor de mens. Hét precedent daarvoor dateert uit 1986, toen uit het Nyosmeer in Kameroen plotseling een kubieke kilometer (natuurlijk) CO2 opsteeg waarna liefst 1.700 mensen omkwamen door verstikking. Dat scenario willen de inwoners van Sleeswijk-Holstein liever niet riskeren, en dus werden de pilootprojecten afgevoerd.
Maar dat betekent dat RWE wel zit opgescheept met een dure capture-technologie, want het afgevangen CO2 opslaan in bovengrondse tanks is slechts een tijdelijke oplossing wegens nogal duur. Daarop kwam het energieconcern met een ingenieuze oplossing: het bedrijf zou het afgevangen CO2 gaan gebruiken voor de productie van een eigen frisdrank.
Volgens een persbericht van RWE moet de merknaam van de frisdrank nog gekozen worden, al spreekt het bericht al wel van het 'ultieme groene drankje’. Als de smaak een beetje meevalt, zou dit drankje best wel eens een verkoopsucces kunnen worden. Een slogan is er ook al: ‘a pint a day will wash all our carbon dioxide away’.
Aan grondstoffen zal het nieuwbakken frisdrankbedrijf alvast geen gebrek hebben. Voor een liter frisdrank is ongeveer tien gram CO2 nodig. Per geproduceerde kilowattuur zou een gemiddelde gascentrale dus bubbels voor zo’n 40 liter frisdrank kunnen leveren.
Een kanttekening evenwel bij dit 'wonderdrankje': na consumptie komt het CO2 - langs een omweg - toch nog vrij in de atmosfeer. Echte koolstofoplossingen vragen een meer definitieve aanpak.
ARGUS informeert en inspireert voor een duurzame, milieuvriendelijke samenleving.
De nieuwssite www.argusactueel.be brengt nieuws en actualiteit over milieu, natuur en duurzame ontwikkeling.
Maak kennis met alle andere projecten van ARGUS op www.argusmilieu.be.
