Het is voor lokale besturen net zo belangrijk om hun broeikasgasemissies bij te houden, als voor nationale regeringen. Dat blijkt uit onderzoek gepubliceerd in het vaktijdschrift Energy Policy.
Bij de verbranding van fossiele brandstoffen komt niet alleen CO2 vrij, maar ook lokale en regionale vervuiling, zoals het voor mens en milieu schadelijke SO2. Maatregelen die het brandstofverbruik verminderen zijn dus niet alleen goed in de strijd tegen de klimaatopwarming, maar komen ook de lokale luchtkwaliteit ten goede.
Voor ontwikkelingslanden zijn deze lokale baten, zoals een betere volksgezondheid, een interessant argument pro het ontwikkelen van een klimaatbeleid. Vaak wordt immers de klimaatverandering gezien als een probleem dat is veroorzaakt -en dat dus moet worden opgelost -door de geïndustrialiseerde wereld.
Lokale emissie-inventarissen op stadsniveau kunnen een hulpmiddel zijn bij het beoordelen van verschillende beleidsmaatregelen, aldus de auteurs van het artikel. Het stelt wetenschappers in staat om bijvoorbeeld verschillende emissiescenario’s in een model te gieten.
Cities for Climate Protection
In sommige ontwikkelingslanden worden er al lokale emissiereductiecampagnes uitgewerkt. Het Cities for Climate Protection (CCP) programme1, bijvoorbeeld, moedigt lokale overheden aan om maatregelen te treffen die de uitstoot van broeikasgassen verminderen en die de luchtkwaliteit in de steden verbeteren. Het eerste wat een stad die aan het CCP wil deelnemen moet doen, is het opstellen van een basis emissie-inventaris en -prognose.
Dat is terecht. Een stedelijke emissie-inventaris komt niet alleen ten goede van degelijke strategieën voor het beheer van de lokale luchtkwaliteit. Een dergelijke inventaris is bovendien cruciaal om het land te helpen de verplichtingen in het kader van het United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC) waar te maken en om investeringen in Clean Development Mechanism (CDM) projecten aan te trekken.
Op dit moment zijn alleen ontwikkelde landen ertoe verbonden om hun emissies terug te dringen. Opkomende landen, zoals Brazilië, zijn dit niet verplicht, maar ze moeten wel nationale inventarissen van de uitgestoten broeikasgassen bijhouden. Naarmate de internationale klimaatonderhandelingen vorderen is het zeker denkbaar dat in de toekomst meer inspanningen van deze landen zullen worden gevraagd.
Brazilië als case
Lokale acties kunnen acties op nationaal niveau aanmoedigen, getuigen de auteurs van het artikel aan de hand van een gevalstudie in Brazilië. Brazilië is wat dat betreft een uitstekend voorbeeld, betogen ze. De eerste voorstellen voor nationale emissiebeperkingen kwamen er tot stand naar aanleiding van uitgebreide aandacht op lokale fora voor de emissie-inventarissen van Rio de Janeiro en São Paulo.
In Rio de Janeiro werden de richtlijnen voor het opstellen van nationale inventarissen, opgesteld door het IPCC in 1996, aangepast voor lokaal gebruik. De lokale luchtvervuiling werd verminderd door het vervangen van voertuigen op diesel en benzine door wagens op bio-ethanol en elektrische voertuigen. Openbare verlichting werd energie-efficiënter gemaakt. Zowel in Rio de Janeiro, als in São Paulo was het energiegebruik goed voor de helft tot drie kwart van alle emissies. De auteurs onderstrepen dan ook het grote belang van de energiesector in inventarissen van broeikasgasemissies.
Bron: D'Avignon, A. Carloni, F.A., Rovere, E.L., et al. (2010). Emission inventory: An urban public policy instrument and benchmark. Energy Policy. 38: 4838-4847.
ARGUS informeert en inspireert voor een duurzame, milieuvriendelijke samenleving.
De nieuwssite www.argusactueel.be brengt nieuws en actualiteit over milieu, natuur en duurzame ontwikkeling.
Maak kennis met alle andere projecten van ARGUS op www.argusmilieu.be.
